प्रेम कसे होते हे कळतच नाही

 

प्रेम कसे होते हे कळतच नाही
वेडावलेले मन समजून राहत नाही.

वेडावलेल्या मनाला त्याचीच आस लागून राहते
जशी चातक पक्षाला एका थेंबाची गरज असते.

प्रेमाचा आनंद लपवता येत नाही
जसे वसंत ऋतू मध्ये मोर नाचल्याविना राहत नाही.

कळतच नाही प्रेम हे कधी होवून जाते
अंधारमय जिवन मग प्रकाशमय वाटू लागते.

प्रकाशमय जिवनातील मग आकाशात चंद्रच राही
निघून जाताच जिवनातून प्रेम मग पौर्णिमेला ही अंधार होई.

किती छान असतं............

किती छान असतं ना ?
आपण कुणालातरी आवडणं..

कुणीतरी तासनतास आपलाच विचार करणं..
खरच !किती छान असतं ना
आपण कुणालातरी आवडणं..

कुणाच्यातरी पर्सनल डायरित
आपलं नाव असणं,
चार-चौघात कुणीतरी सतत
आपलाच उल्लेख करणं,
किती छान असतं ना ?
आपण कुणालातरी आवडणं..

कुणीतरी आपलं हसणं काळजात साठवनं,
कुणालातरी आपला अश्रू
मोत्यासमान वाटणं..
किती छान असतं ना,
आपण कुणालातरी आवडणं..

कुणीतरी आपल्या फोनची
तासनतास वाट पाहणं,
आपल्याला एकदा ओझार्त पाहण्यासाठी,
तासनतास बस स्टॉप वर उभं राहणं,
देवसमोरही स्वताआधी आपलं सुख मागणं,
खरच !किती छान असतं ना
आपण कुणालातरी आवडणं..

कुणीतरी डोळ्यात जीव आणून
आपली वाट पाहणं,
आपल्या उपवासा दिवशी
त्यानं ही हटकून उपाशी राहणं,
खरच !किती छान असतं ना
आपण कुणालातरी आवडणं..

कुणीतरी आपला विचार करत
पापनीवर पापनी अलगत टेकवनं..
झोपल्यावर मात्र स्वप्नातही आपल्यालाच पाहणं..
खरच, खूप छान असतं ना
आपण कुणालातरी आवडणं..

तुझा हात हातात घेऊन

तुझा हात हातात घेऊन
मला दूरदूर फिरायचय
पट पट चालत नाहीस
म्हणून तुला खूप रागवायच य

फुगलेले तुझे गाल बघून
परत समजवायच य
तुझ्या गालावरच्या अश्रूंना
माझ्या ओठांनी तिपायचय

तुझा हात हातात घेऊन
मला दूरदूर फिरायचय
सोनेरी कोवळ्या उन्हात
चमकत्या पाण्यात उतरायच य

तुझ्या लटक्या नकारात
तुला चिंब भिजवायच य
ओल्या मिठीत तुझ्या
तासन्तास हरवायच य

तुझा हात हातात घेऊन
मला दूरदूर फिरायचय
पायात काटा मोडला म्हणून
तुला कवेत घ्यायच य

थोडे अंतर का होईना
तुझ्या डोळ्यांत बघून चालायच य
अचानक जाणीव येताना
पापनीला झुकताना बघायच य

तुझा हात हातात घेऊन
मला दूरदूर फिरायचय

साथ तुझी...........

फक्त तू नकोस मला
साथही तुझी हवी आहे
शांत स्थळी एकांतवेळी
प्रीत तुझी हवी आहे

शृंगार प्रेम नको मला
वात्सल्य प्रेम हव आहे
सांजवेळी सूर्यास्ताला
प्रेमगीत हव आहे

दवबिंदू नकोत मला
रिमझिम पाऊस हवा आहे
रानफुलाला सुखावणारा
गार वारा हवा आहे

फक्त शब्द नकोत मला
अर्थ त्यातला हवा आहे
तिमिरातून तेजाकडचा
मार्ग त्यातून हवा आहे

सृष्टी सारी नको मला
द्रुष्टी तुझी हवी आहे
तुझ्या डोळ्यात दिसणारा
विश्वास मला हवा आहे

तुझा दुरावा नको मला
सहवास तुझा हवा आहे
खचनाऱ्या माझ्या मनाला
आधार तुझा हवा आहे

क्षण तुझे नकोत मला प्रत्येक क्षणी तू हवी आहेस
वेळ तुझी नको मला
वेळीस तू हवी आहेस

का माहित नाही..........

का माहित नाही..........
का माहित नाही
तुझ्या कुशीत यावस वाटतय
तुझ्यामाझ्यातिल प्रत्येक विरहाच्या क्षणाला
आज दूर भिरकवावस वाटतय

माझ्या मनातील प्रत्येक प्रश्नानाना
पुसून तकवास वाटतय
मनात साचलेल्या काल्या आभालाला
आज बरसावस वाटतेय

तुझ्या विरहात गहिवरलेल्या प्रत्येक क्षणाला
आज तुझ्या कुशीत मुक्त करावस वाटतय
आज फ़क्त एकदा स्वतःला
तुझ्यात हरवावस वाटतय

का माहित नाही
तुझ्या कुशीत यावस वाटतय

सखे, तुझ्या ओल्या केसात

 सखे, तुझ्या ओल्या केसात
सुरांचा उन्माद असु दे

तुझ्या केसातुन बरसावं... माझ्या शब्दांचं वादळ
त्याला कवितांचा नाद असु दे


तुझ्या रातराणी मेहेफ़िलिनं... छेडावी जीवघेणी गझंल,
माझ्या उध्वस्त जीवाची.........................त्याला उन्मुक्त दाद असु दे


तो मोहाचा घोट प्यायला.... मी कधी पासुन आतुर,
तुझ्या अनावर पाशाची
........................त्याला मनसोक्त साद असु दे


सखे, तुझ्या ओल्या श्वासात
माझा
.... .........................गुलमोहरी श्वास असु दे
तुझ्या देहावर फ़ुलावा..... माझ्या स्पर्शाचा सडा, .
तुझ्या मस्तवाल कळ्यांना
..........................माझ्या मिठीचा वास असु दे


तुझी कातरवेळ असावी..... माझ्या रात्रीला बिलगायला व्याकुळ,
तुझ्या संधी प्रकाशाला सुद्धा
........................माझ्या विरहाचा भास असु दे


तुझ्या पारीजातकानं झुरावं........ माझ्या उन्मत्त बहाव्यासाठी,
तुझ्या वसंतातल्या श्रुंगाराला
.......................माझ्या पानझडीचा ध्यास असु दे

"प्रेम करतो तुझ्यावर, तू करशील माझ्यावर?"

घाबरत घाबरत शब्द जुळवत
त्याने तिला एकदाचे विचारलं
"प्रेम करतो तुझ्यावर, तू करशील माझ्यावर?"
तिनं त्याच्याकडे हसून पाहीलं
त्याला क्षणात ब्रम्हांड आठवलं
मग हळूच तिनं त्याला
डोळ्यांतूनच हो म्हणलं.
ढग नाही बरसले तेंव्हा
वारा नाही सुटला तेंव्हा
मोरही नाही दिसला नाचताना
एक कावळा तेवढा ओरडला
त्याला मात्र सतारीच्या झंकाराचा भास झाला.

अविश्वासानं त्यानं थरथरत
तिचा हात हातात घेतला
छाती फाटेस्तोवर एक भला मोठा
मोकळा मोकळा श्वास घेतला
चंद्र नाही हसला तेंव्हा
मोगरा नाही फुलला तेंव्हा
गाणंही नाही सुचलं गुण्गुणावं म्हणताना
एक स्कूटरवाला तेवढा शीवी हासडून गेला
त्याला मात्र सनईच्या ओल्या सुरांचा भास झाला.

3मग पुढं लग्न-बिग्न,
पोरं-बिरं संसार-बिंव्सार करून झालं
चिमणा चिमणीचं एकच पाखरू
दूर विदेशात उडून गेलं
एके दिवशी घाबरत घाबरत
शब्द जुळवत त्याने तिला एकदाचे विचारलं
"जमलं का गं मला, तुला सगळी सुखं द्यायला?"
तिनं त्याच्याकडे हसून पाहीलं
त्याला क्षणात ब्रम्हांड आठवलं
मग हळूच तिनं त्याला डोळ्यांतूनच हो म्हणलं.

तू कितीही रागाव्लिस

 
तू कितीही रागाव्लिस
तरी तुझा राग येत नाही
कारन
तुझ्याशी बोलल्या शिवाय
आता दिवसच जात नाही

सवयच झालीय आता
तुझ्याशी खुप खुप बोलण्याची
तुझे जुने झालेले स्क्रैप
पुन्हा नव्याने वाचन्याची

तुझ गप्प गप्प राहन
मला खुप काही सांगायच
अचानकच तुज हाई म्हणन
मला खुप खुप आवडायच

तुझ्याशी गप्पा मारताना
दिवस कधीच संपलेला असायचा
तुझे गोड स्वप्न पहाताना
चन्द्र साक्षीला असायचा